Uprawa rabarbaru – kiedy, jak i czym nawozić?

Uprawa rabarbaru w ogrodzie nie jest trudna, a roślina ta potrafi plonować nawet przez kilkanaście lat. Wystarczy zapewnić jej odpowiednie stanowisko, regularnie podlewać i odchwaszczać grządki. Rabarbar najlepiej sadzić jesienią lub wiosną, a rozmnażać można go poprzez podział karpy korzeniowej. Roślina świetnie radzi sobie z mrozem i przymrozkami, jednak aby uzyskać soczyste i smaczne ogonki liściowe, trzeba pamiętać o nawożeniu i odpowiednim terminie zbiorów. Sprawdź, czym jest rabarbar, jak go uprawiać, kiedy zrywać i jak zabezpieczyć na zimę.

Jak sadzić rabarbar?

Rabarbar najlepiej sadzić w okresie wiosennym lub jesiennym. Najlepsze efekty osiąga się po posadzeniu rabarbaru w okresie między wrześniem a październikiem, jednak tę roślinę można posadzić także w marcu.

Konieczne jest przykrycie 5-centymetrową warstwą gleby pąków rośliny. Bardzo istotne znaczenie w uprawie rabarbaru ma regularne odchwaszczanie. Zabieg ten jest szczególnie ważny w pierwszych latach wzrostu. Nadmierny rozwój chwastów może zagrażać życiu rośliny. Dla rabarbaru najbardziej szkodliwe w skutkach są chwasty w pierwszym roku jego rozwoju. Należy też wyłamywać pędy kwiatostanów. Osłabiają one roślinę, a także opóźniają jej wegetację.

Rabarbar można wyhodować z nasion albo poprzez podział karp, czyli tzw. rozmnażanie wegetatywne. To roślina, która rzadko choruje. Czasami jednak pojawia się u niej zgnilizna ogonków liściowych.

Jeżeli sadzi się rabarbar poprzez podział karpy korzeniowej, trzeba podzielić je ostrym szpadlem. Każda z sadzonek powinna mieć jeden silny pąk. Należy je posadzić od razu po podzieleniu. Do prawidłowego rozwoju rabarbar potrzebuje przestrzeni, dlatego musi rosnąć w rozsadzie 1 × 1 m. Dobrą praktyką jest przyciśnięcie z wierzchu sadzonki warstwą kompostu. Aby posadzić rabarbar z podzielonej karpy korzeniowej, należy przygotować dla niego rząd dołków o głębokości mniej więcej 30 cm, w odstępie 1 metra. Na dno dołka powinno się wyłożyć kompost lub obornik.

Jaki nawozić rabarbar?

Do nawożenia rabarbaru można wykorzystać różnego rodzaju nawozy organiczne, np. gnojówkę lub kompost. Dobrze sprawdzi się także nawóz azotowy, taki jak mocznik. Dzięki niemu zmniejszy się ilość kwasu szczawianowego w liściach rośliny.

Gdzie sadzić rabarbar?

Rabarbar zalicza się do roślin, które są bardzo łatwe w uprawie. Można go zasadzić nawet w miejscach, które są mało urodzajne. Co ciekawe, roślina w takim miejscu jest w stanie rosnąć i dawać plony nawet przez 10-12 lat.

System korzeniowy rabarbaru sięga bardzo głęboko. Aby osiągnąć obfite i wczesne plony, najlepiej będzie posadzić roślinę na ciepłym i słonecznym stanowisku. W cieniu również będzie plonować, może to jednak nastąpić w nieco późniejszym czasie.

Uprawa rabarbaru – wymagania

Rabarbar jest bardzo uniwersalną rośliną o niewielkich wymaganiach. Ze względu na dużą odporność na mróz i zimno, może być sadzony nawet w tych rejonach Polski, które są chłodniejsze. Dla rabarbaru nie są straszne nawet wiosenne przymrozki (do -10ºC). Nawet jeśli ma zawiązane wiosenne pąki, jest w stanie przetrwać ujemne temperatury.

W uprawie rabarbaru niezwykle ważnym czynnikiem jest woda. Roślina ta potrzebuje dużego nawodnienia. Dzięki temu ogonki liściowe mają odpowiedni smak, soczystość i jakość. Jeżeli rabarbar będzie miał zbyt mało wody, łodygi staną się włókniste i niezbyt soczyste.

Podłoże, w którym rośnie rabarbar, nie musi być szczególnie urodzajne. Najlepszym wyborem są gleby żyzne i próchnicze, przy odczynie obojętnym albo lekko kwaśnym. Jednak roślina ta poradzi sobie nawet w znacznie gorszym podłożu. Należy jednak pamiętać, że rabarbar nie lubi gleb gliniastych. Mimo że ma duże zapotrzebowanie, jeśli chodzi o nawodnienie, nie odpowiada mu ciągle utrzymująca się w gliniastym podłożu woda. Taka sytuacja może doprowadzić do gnicia karpy rośliny.

Warto zwrócić uwagę na to, by w pierwszym roku uprawy, zrywać niewielką ilość liści. Można obrywać tylko te u podstawy, ale z dużym wyczuciem i umiarem. Są one bardzo potrzebne rabarbarowi do tego, by rozwijał się prawidłowo. Działają stymulująco na wzrost rośliny w kolejnych latach.

Właściwości rabarbaru

Rabarbar określa się też jako rabarbar zwyczajny lub rzewień ogrodowy. Jego łodygi mogą osiągnąć nawet 1,5 m na wysokość. Jest bardzo odporny na mróz. Może przetrwać nawet temperatury sięgające -10ºC – naziemne części tej rośliny wówczas zamierają. W ten sposób rabarbar jest w stanie przetrwać zimę, a na wiosnę zaczyna wypuszczać nowe łodygi i liście.

Do spożycia nadają się ogonki liściowe rabarbaru, które zawierają dużo witaminy C. Trzeba wiedzieć, że zjedzenie dużej ilości rabarbaru może być szkodliwe dla zdrowia. Dlatego należy podchodzić do spożywania go z dużym umiarem. Rabarbar obniża poziom wapnia w organizmie i przyczynia się do wytwarzania szczawianów wapnia, które są bardzo niekorzystne dla nerek.

Jakie są odmiany rabarbaru?

W polskich ogrodach najczęściej można spotkać odmiany takie, jak:

• rabarbar ‘Wiśniowy’, który jest odmianą średnio wczesną – ma odcień ciemnoczerwony. Jeżeli nie zostaną zapewnione odpowiednie warunki uprawy dla tej odmiany, może plonować włóknistymi ogonkami;
• rabarbar ‘Przodownik Europy’, który jest wczesną odmianą – daje zarówno ciemnoczerwony miąższ, jak i skórkę;
• rabarbar ‘Karpow-Lipskiego’, który jest odmianą wczesną – ma czerwoną skórkę;
• rabarbar ‘Koral’, który jest odmianą średnio wczesną – plonuje ciemnozielonym miąższem i czerwoną skórką.

FAQ – uprawa i pielęgnacja rabarbaru

Autor wpisu

Polcalc to uznana i solidna marka nawozów wapniowych. Od 2009 roku wspieramy rolników w osiąganiu lepszych plonów, oferując innowacyjne produkty i dzieląc się wiedzą opartą na doświadczeniu w terenie. Nasze rozwiązania łączą najwyższą skuteczność z nowoczesną technologią, tym samym pomagamy dbać o żyzność gleby i opłacalność upraw.

Dowiedz się więcej o autorze